මිනිසකු ලබන දරුණුම වේදනාව දියේ ගිලී මියයාමේදී ඇතිවේ
ජලයේ ගිලෙන්න පටන් ගත්තම මුලින්ම වෙන්නේ බය සහ අසරණ බව තදින් දැනෙන එක. මිනිසා ස්වභාවයෙන්ම බේරෙන්න උත්සාහ කරන නිසා, හිස වතුරෙන් ඉස්සරහට ගන්න අත් කකුල් ගහගෙන හුස්ම ගන්න දැඩිව අරගල කරනවා. ඒ වෙලාවේ හද ගැස්මත් වැඩිවෙලා, “මට බේරෙන්න බැරි වෙයිද?” කියන බය හිත පුරාම යනවා.
ඊළඟට, වතුර යට හුස්ම අල්ලගෙන ඉන්න එක හුඟාක් අමාරු වෙනවා. ටික වෙලාවකට පස්සේ පපුව ඇතුළේ දැඩි පීඩනයක්, දැවෙන වගේ වේදනාවක් දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. ඇත්තටම හුස්ම ගන්න හිතනවා, නමුත් වතුර ඇතුළට යාවි කියලා එය නවත්තන්නත් උත්සාහ කරනවා—මේ දෙක අතර ලොකු අරගලයක් තියෙනවා.
අවසානයේ ඒ පීඩනය දරාගන්න බැරි වෙලා, අනිවාර්යයෙන්ම වතුර ඇතුළට ඇදගන්න වෙයි. ඒ වෙලාවේ උගුර හිරවෙනවා, පපුව ඉරෙනවා වගේ වේදනාවක් දැනෙනවා, හුස්ම ගන්නත් බැරිවෙලා ඉතාමත්ම අමාරු තත්ත්වයක් වෙනවා.
එකත් එක්කම මනසත් වෙනස් වෙන්න පටන් ගන්නවා. සමහර වෙලාවට තමන්ගේ ජීවිතේ සිද්ධි, පවුලේ අය—අම්මා, තාත්තා, දරුවෝ—මතක් වෙන්න පුළුවන්. “ඒ අයට මොකද වෙන්නේ?” කියලා හිතෙලා ලොකු දුකක් එනවා.
ඊට පස්සේ, මොළයට ඔක්සිජන් අඩු වෙලා යනකොට අරගලය ටිකෙන් ටික අඩු වෙලා, අමුතු සන්සුන් බවක් වගේ එකක් දැනෙන්න පුළුවන් කියලා කියනවා. අන්තිමේදී සිහිය නැතිවෙලා, එතැනින් පස්සේ කිසි දෙයක් දැනෙන්නේ නැහැ.